20050211 Met je voeten in de klei Warm was op die elfde februari tweeduizendvijf in Yogjakarta, en vochtig, alsof die klamme deken onderdeel van je lichaam was geworden. Twee dagen en één jaar na de laatste verjaardag van onze moeder waren mijn zus en ik op een onduidelijke zoektocht naar ons verleden, onze wortels, "onze roots". Het serieuze gedeelte in Bandung hadden we al achter ons gelaten, zoals je eerder hebt kunnen lezen. Het huis van onze vader en de begraafplaats waar de herinnering aan onze grootvader werd bewaard hadden we inmiddels vierhonderd kilometer achter ons gelaten via een indrukwekkende maar lange boottocht vanaf Cilacap. Jogjakarta, Yogjakarta, Yogyakarta of gewoon Yogja dus. Tijd voor ontspanning en vooral om leuke lokale en interessante activiteiten te ondernemen. Van massage door visueel gehandicapten (maar daarover later meer), Kerok (massage met een koperen munt, maar daarover later nog meer), het bezoeken van een sojafabriek en z...
Ook ik heb overal wel een mening over!