20050206 Fruit in Azië

20080301 Sprookjesachtig slapen

De rit naar Bukit Lawang is kort maar hevig. De zware regenval van de afgelopen weken heeft de onverharde wegen veranderd in een sompige en glibberige massa waar de terreinwagen moeizaam slippend, dansend, bonkend en slingerend zich een weg voortploeterd door de rubberbomenplantages.

Bukit Lawang in Noord Sumatra ligt aan de rivier Bohorok, die nog niet zo lang geleden kolkend en nietsontziend en vernietigend massa's bomen en rotsblokken door het dorpje spuugde en het voor een groot deel van de aardbodem wiste. Het is nu weer grotendeels herbouwd en ziet er schoon, fris en nieuw uit. Bewoners doen hun dagelijkse was in de rivier terwijl op de achtergrond toeristen zich stroomafwaarts laten voeren op rubberbanden; gaan we zeker ook doen!

Bij aankomst in "Jungle Inn and Restaurant" worden we ontvangen met een tropische cocktail en kijken we door een gordijn van loodrecht naar beneden vallende regen uit op de lager gelegen rivier en het Orang-Oetan reservaat aan de overkant. We zien nergens een brug en vragen ons af hoe we morgen aan de overkant moeten komen. Zwemmen of roeien lijkt ons onverstandig, gelet op het snel stromende en kolkende water. Simpel! In de gigantische woudreuzen is een zware kabel gespannen die hoog boven de rivier de twee oevers verbindt. Een kabel met een oog verbindt vervolgens een smalle kano die weer aan de voor en achterkant een kabel heeft die met de oevers verbonden is. Een soort veerpont dus, die met mankracht heen en weer, heen en weer, heen en weer kan varen.

Het wordt tijd naar onze kamers te gaan en er wordt ons geadviseerd om de ramen en deuren gesloten te houden en niets buiten op de veranda te laten liggen. Dieven? Inbrekers? We krijgen geen antwoord en alleen een smal glimlachje wordt met ons gedeeld.

De volgende ochtend blijkt dat Maud haar toilettas op het tafeltje op de veranda heeft laten liggen. De volledige inhoud ligt verspreid, de paracetamol, een spiegeltje en de lippenstift zijn verdwenen. Navraag leert dat in de nacht de apen via de kabel die de twee overs verbindt op onderzoek gaan in de bewoonde wereld. Mocht je ooit in het reservaat in Bukit Lawang komen en een Orang-Oetan met fraai opgemaakte lippen zonder hoofdpijn zien die zichzelf bewonderd in een handspiegeltje dan weet nu dus hoe dat komt!