20050206 Fruit in Azië

20080306 19 juni 1954

Het Boeddhistisch heiligdom Borobudur bij Yogjakarta hadden we al gezien, dus op pad naar de grootste Hindoeïstische tempel Prambanan op Java. Daar waar het Boeddhisme iets sereens, ingetogens en sobers heeft, kenmerkt het Hindoeïsme zich door een grotere diversiteit aan goden, kleuren en klanken, althans zo beleef ik het.

Toegangsprijzen in Azië, en zeker op Java, voor toeristen of voor de lokale bevolking verschillen enorm in prijs. Ook hier werden we subtiel gemanoeuvreerd naar de toeristenkassa’s en betaalden zo’n 20 Euro in plaats van 40.000 Roepia; 2 Euro zestig. Helemaal niet erg, wel opvallend en grappig dus.

Ik kom aan de balie met een man in gesprek die ook en klein en handzaam boekje over dit tempelcomplex verkoopt. Er ontstaat (in perfect Engels) een geanimeerd gesprek; hij blijkt de auteur van het boekje te zijn.

Hij werd in Prambanan geboren, studeerde aan de Cardiff Universiteit in Engeland en is nu naast kaartjesverkoper ook “senior guide at the prambanan archaelogical tourism park and head of bina wista publications, lembaga Pelatihan Bahasa Dan Bimbingan Belajar Pengembangan Kreativitas (Lebimka) Prambanan”, ik bedoel maar!

Ik koop heb boekje en hij wijst mij op de achterzijde. Ik lees de eerste zin en ik val stil. De woorden blijven hangen alsof een onzichtbare hand mijn keel dichtknijpt. Ondanks de warmte lopen de koude rillingen over mijn rug en staat het kippenvel dik op mijn onderarmen.

“Subarno, was born in the 19th of June 1954”. 

Stamelend zeg ik: "I was born too on that same date ; so you are my long lost twin Brother". We wisselen onze adressen en telefoonnummers uit, omarmen elkaar en beloven snel contact op te nemen. Eindelijk, na al die jaren ontmoet ik de tweelingbroer die ik nooit heb gehad. Ik september dit jaar 2020 gaan we weer nar Yogjakarta; ik ga maar eens langs denk ik...