20090330 Spannende zeemansverhalen
Eindelijk is het zo ver; Wim durft het aan om af te reizen naar een vreemd, ver en warm Caribisch eiland; St. Lucia. We boeken een Engels all-in resort omdat we van alle gemakken voorzien willen zijn, maar bovenal omdat we afgeschermd van de lokale bevolking willen genieten van hún mooie eiland.
Er zijn vooral gezinnen met rondrennende, joelende en gillende kinderen met een door zonnebrand aangetaste roodharige ouders, ruim voorzien van uitbundige tatoeages; een typisch Engels vakantieparadijs dus. Het ontbijt daarentegen is perfect, typisch Engels, en nodigt uit tot nog maar een keer opscheppen. BBQ op het strand, de hele dag cocktails en milkshakes en in de avond bieden vier restaurant een geweldige diversiteit aan menu's. De kamers zijn bovengemiddeld goed.
Zeilen met een kleine 1-master catamaran is leuk; een beetje ronddobberen binnen het met boeien gemarkeerde gedeelte en af en toe stoer "in de touwen" hangen; eigenlijk best wel een beetje lullig. Peet en ik besluiten dus dan maar naar Martinique af te zeilen; op naar het Noorden! We zeilen met de wind in de kont vanuit Canaries het open water op, halen een paar traag zwemmende reuzenschildpadden in en komen voorbij de grote boei westelijk ter hoogte van Castries. De wind heeft ons hier redelijk snel naar toegebracht maar we komen nu nog nauwelijks vooruit (achteraf horen we dat op dat punt in de zeestraat tussen St. Lucia en het noordelijk gelegen Martinique de stroming sterk en onvoorspelbaar is). We laveren terug en komen een uurtje later aan. De verhuurder van de catamaran is woest; "levensgevaarlijk, jullie hadden wel dood kunnen zijn, hoe haal je het in je hoofd!".
We nemen een hamburger met een milkshake en een mojito na en voelen ons best wel stoere zeebonken!
Reacties
Een reactie posten