Doorgaan naar hoofdcontent



20120226 Goa en gebitten

Goa, aan de westkust van India, was hét toevluchtsoord voor hippies. De generatie die zich afzette tegen de levenswijze van de jaren 50 genieten nu van een AOW uitkering, als ze het hippie tijdperk tenminste overleefd hebben. Met een bedrag van bijna 1.200 Euro per maand kun je het goed redden in India. Je komt ze er nog tegen, op oude motoren, mannen met grijs haar en paardenstaart, vrouwen in flower-power jurken, en volop plekken om yoga te beoefenen en goedkope bars waar de goede bluesmuziek door de straten danst. Leuk om even mee te maken.

Buiten dit hippe bolwerk is er natuurlijk ook een authentiek India. We toeren wat rond op de scooters en zien onder aan de weg, beneden aan de rivier, een groep mensen. We klauteren naar beneden, naar de rivierbeding, en daar werkt en woont een compleet gezin van ongeveer 20. Ze doen iets met klei uit de rivier halen; het blijft onduidelijk wat het precies is, maar duidelijk is dat ze tot één van de lagere kasten in India behoren. Mij zus deelt stickers, ballonnen en nadere "hebbedingen" uit aan de kinderen, die hun pret niet op kunnen.

Als ik naar deze foto kijk dan vraag ik me altijd weer af of je mag concluderen of onze westerse welvaart en het daarvan afgeleide eetgedrag wel zo goed voor ons is. Kijk een naar die gebitjes van de kinderen! En dat zonder beugel of tandzorg. Opmerkelijk.



Reacties

Populaire posts van deze blog

20091130 Levensgevaarlijk: golfen! "Zullen we er eens een paar dagen tussen uitgaan? Lekker naar een warm eiland of zo?". Samen met een goede vriend en succesvol binnenhuisarchitect in Venlo en een "gewone" architect vliegen we naar Gran Canaria. De kleine Volkswagen Polo die we bij aankomst gehuurd hebben brengt ons naar een pittoresk dorpje waar we in een landhuis overnachten. De krakende houten vloeren onder je voeten zijn getuigenissen van een lang verleden. De eerst dag maar eens het eiland verkennen. Van de oostkust via het midden naar het westen om daar aan een strand van keien wat te zonnebaden, van het uitzicht te genieten (zie foto hieronder aan de pagina) en vooral paella te eten. Paella! Eigenlijk zou het Spaanse volk postuum een Nobelprijs moeten krijgen voor wat ze de mensheid gebracht hebben; een culinair feestje van exploderende smaken... Na een paar dagen heb je in vogelvlucht het eiland wel gezien en we besluiten een balletje te ga...

20050206 Fruit in Azië

6 februari 2005. Het is over de dertig graden, In het stoffige en gortdroge Bandung slenteren we vanuit het centrum de buitenwijken, de kampongs, in. Weg van het rumoer en de drukte komen we in een met stilte omhulde omgeving. Eigenlijk ook wel te begrijpen; want wie gaat nou om 12 uur in de middag, als de zon haar hoogste stand heeft ingenomen, de straat op. Heet, droog, stoffig. In hangmatten, op matjes, half onderuit gezakt in stoelen en opgevouwen in betjaks vermijden de inwoners de onbarmhartige zon, de koperen ploert. Wij slenteren als onervaren maar stoere toeristen langzaam verder. Het ophalen van het afval is in Indonesië anders geregeld dan in Nederland. We slaan de bocht om en belanden in een nauw zijstraatje. Het lijkt alsof iemand een afvalemmer in de brandende zon heeft neergezet met huisafval en vergeten heeft het deksel te sluiten. Als we verder lopen wordt de licht misselijk makende geur alsmaar sterker en slaat deze om in een stank waarbij je geen controle meer ...

Terug naar de Zee

Terug naar de Zee. Dit jaar geen vakantie. De in februari bestelde KLM-tickets naar Jakarta worden terugbetaald, ooit. Het reisplan was om via Jakarta snel door te vliegen naar Yogjakarta. Met de trein, veerboot en bus vervolgens naar Bali met tenslotte een terugvlucht naar Nederland vanaf Denpasar. Het mocht niet zo zijn. 31 juli: het is 7 uur en in de ochten dstilte hoor ik van ver h et gezang van de azan ( أَذَان of het ochtendgebed) op mij toe zweven ; het lijkt of ik op vakantie ben in Azië. De islamitische gemeenschap mag in verband met COVID-19 in de open lucht het begin van het offerfeest vieren met gebed. Gezellig. Nederland heeft ongeveer hetzelfde weertype als Bali en dus ga ik uitgerekend vandaag met de trein naar Kijkduin en mijn trouwe viervoeter Payka gaat mee. Verstandig? Mmm, altijd maar verstandig zijn brengt je ook op weinig plaatsen op de wereld.  10:09: in de trein vanaf Venlo, overstap in Eindhoven. In de coupé zit ik met Payka, links van mij aan de and...