Doorgaan naar hoofdcontent
Afbeelding



20150619 Humanitaire Hulp uit Venlo

Naast het B&B in Colombo, Sri Lanka, ligt een groot hotel. Na aankomst verkennen we eerst even de directe omgeving. Aan het einde van het strand naast het hotel liggen een paar lokale vissersbootjes. Vissersbootjes die je overal in Sri Lanka tegenkomt; het is één van de grootste bronnen van inkomsten en voorziet in het dagelijks levensonderhoud. We wandelen kniehoog door het water langs de bootjes en mijn oog valt op een naambordje: "Seacon Venlo III".

Hè denk ik, Seacon?, Venlo? Wie vernoemt zijn vissersboot nu naar een logistieke onderneming uit Venlo? Een ex-medewerker die getrouwd is met iemand uit Sri Lanka en hier nu visser is? Een grap van een Venloos toerist?

En dan valt het kwartje. (Voor de jeugd; vroeger had je muntstukken van 25 cent, een kwart gulden, dus vandaar het gezegde “het kwartje valt”. Waarheen dat kwartje dan viel is me nooit duidelijk geworden, maar het betekende dat je het ineens begreep. We houden nog even vast aan deze uitspraak, wat “toen viel het twintigcentstuk” bekt niet zo lekker).

En wat begreep ik dan zo plotsklaps? De Tsunami! In 2004 raasde een enorme Tsunami over het zuidwesten van Sri Lanka waardoor bijna alle boten, en dus de bron van inkomsten, in één noodlottige klap vernietigd werden. Wereldwijd werd hulp geboden, zo ook door Seacon Logistics. Elf jaar later zijn ze nog steeds in gebruik.

Goeie actie!

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

20091130 Levensgevaarlijk: golfen! "Zullen we er eens een paar dagen tussen uitgaan? Lekker naar een warm eiland of zo?". Samen met een goede vriend en succesvol binnenhuisarchitect in Venlo en een "gewone" architect vliegen we naar Gran Canaria. De kleine Volkswagen Polo die we bij aankomst gehuurd hebben brengt ons naar een pittoresk dorpje waar we in een landhuis overnachten. De krakende houten vloeren onder je voeten zijn getuigenissen van een lang verleden. De eerst dag maar eens het eiland verkennen. Van de oostkust via het midden naar het westen om daar aan een strand van keien wat te zonnebaden, van het uitzicht te genieten (zie foto hieronder aan de pagina) en vooral paella te eten. Paella! Eigenlijk zou het Spaanse volk postuum een Nobelprijs moeten krijgen voor wat ze de mensheid gebracht hebben; een culinair feestje van exploderende smaken... Na een paar dagen heb je in vogelvlucht het eiland wel gezien en we besluiten een balletje te ga...
3 reacties
Meer lezen

20050206 Fruit in Azië

6 februari 2005. Het is over de dertig graden, In het stoffige en gortdroge Bandung slenteren we vanuit het centrum de buitenwijken, de kampongs, in. Weg van het rumoer en de drukte komen we in een met stilte omhulde omgeving. Eigenlijk ook wel te begrijpen; want wie gaat nou om 12 uur in de middag, als de zon haar hoogste stand heeft ingenomen, de straat op. Heet, droog, stoffig. In hangmatten, op matjes, half onderuit gezakt in stoelen en opgevouwen in betjaks vermijden de inwoners de onbarmhartige zon, de koperen ploert. Wij slenteren als onervaren maar stoere toeristen langzaam verder. Het ophalen van het afval is in Indonesië anders geregeld dan in Nederland. We slaan de bocht om en belanden in een nauw zijstraatje. Het lijkt alsof iemand een afvalemmer in de brandende zon heeft neergezet met huisafval en vergeten heeft het deksel te sluiten. Als we verder lopen wordt de licht misselijk makende geur alsmaar sterker en slaat deze om in een stank waarbij je geen controle meer ...
2 reacties
Meer lezen

Terug naar de Zee

Terug naar de Zee. Dit jaar geen vakantie. De in februari bestelde KLM-tickets naar Jakarta worden terugbetaald, ooit. Het reisplan was om via Jakarta snel door te vliegen naar Yogjakarta. Met de trein, veerboot en bus vervolgens naar Bali met tenslotte een terugvlucht naar Nederland vanaf Denpasar. Het mocht niet zo zijn. 31 juli: het is 7 uur en in de ochten dstilte hoor ik van ver h et gezang van de azan ( أَذَان of het ochtendgebed) op mij toe zweven ; het lijkt of ik op vakantie ben in Azië. De islamitische gemeenschap mag in verband met COVID-19 in de open lucht het begin van het offerfeest vieren met gebed. Gezellig. Nederland heeft ongeveer hetzelfde weertype als Bali en dus ga ik uitgerekend vandaag met de trein naar Kijkduin en mijn trouwe viervoeter Payka gaat mee. Verstandig? Mmm, altijd maar verstandig zijn brengt je ook op weinig plaatsen op de wereld.  10:09: in de trein vanaf Venlo, overstap in Eindhoven. In de coupé zit ik met Payka, links van mij aan de and...
Een reactie posten
Meer lezen