20070203 Cognac in Mumbai India
Een familielid en een gepokt en gemazeld kunstenaar nodigde mij uit om maar eens mee te gaan naar India. Om kosten tot een minimum te beperken werd het dan ook een ware aanslag op mijn gevoel voor luxe. De allergoedkoopste hostels, restaurants, trein- en buskaartjes vielen mij ten deel. Maar dan ook werkelijk de allergoedkoopste! Ik had gelukkig een slaaphoes bij me met capuchon zodat ik 's-nachts op een matras van naar mijn gevoel een dikte van een halve millimeter toch nog omwikkeld ieder contact kon vermijden met de ondefinieerbare structuur van de bovenkant. Uiteindelijk wen je er ook wel snel aan; zelfs aan de geluiden van een grote diversiteit aan levende wezens die in de nacht onder en om je bed druk bezig zijn met van alles.
"Krrrk, psssstttt, tiktaktiktak"...
In de ruimte die klaarblijkelijk bedoeld is om je te verfrissen en je behoefte te doen doe ik het licht aan en zie de laatste kakkerlakken met grote spoed in het afvoerputje verdwijnen. Ik doorsta de nacht en de volgende dag wordt het in Mumbai tijd om iets aan ontsmetting te doen. We hebben behoefte aan échte alcohol, in dit land, in deze stad Mumbai, waar vegetarisch voedsel en een permanent ontbreken van alcohol de standaard zijn. Mijn ervaren gids (de meeste kunstenaars hebben wel een goede neus voor alcohol), weet mij na een zigzaggende wandeling door steegjes bij een nauwe ingang en een trap omhoog te loodsen. Achter een stevig hekwerk staat de alcohol uitgestald. Je betaalt door een klein luikje en krijgt de drank dan aangereikt waarna het luikje weer stevig op slot gaat. We zijn omringd door mannen die het geluk van alcohol al duidelijk genoten hebben; met wazige en zombie-achtige blikken worden we aangestaard; sommigen zijn nog wel in voor een "high five".
In de ruimte zelf is het pikkedonker, nauwelijks licht. Je realiseert je dat je iets aan het doen bent dat het daglicht, en zeker het kunstlicht verdraagt. We hebben ook een kleine versnapering bij onze Franse Cognac en twee beduimelde glazen gekregen. Gelukkig heb ik een flitser bij me zodat ik toch nog kan vastleggen wat we naar binnen gewerkt hebben. Ook hier was het weer uitermate goedkoop en wordt ik opnieuw geconfronteerd met het gebrek aan ieder soort luxe.


dat je nog leeft... misschien ben jij wel de bron van corona in europa...
BeantwoordenVerwijderen